รําวงมาตรฐาน
รําวงมาตรฐาน ประวัติ
รำวงมาตรฐาน เป็นการจัดแสดงศิลปะการแสดงแบบดั้งเดิมของไทย ซึ่งได้รับการรับรองและกำหนดมาตรฐานการแสดงโดยสถาบันราชภัฏวัดสวนดอก กรุงเทพมหานคร และมีการประกาศให้เป็นประเพณีและวัฒนธรรมของประเทศไทยตามพระราชบัญญัติประเพณีและวัฒนธรรม พ.ศ. 2551
ประวัติของรำวงมาตรฐาน เริ่มต้นขึ้นในสมัยอยุธยา เป็นการแสดงทางศาสนาฮินดูของชาวไทย โดยมีการใช้เครื่องดนตรีที่ประกอบไปด้วยฆ้องชัง ระนาด เคมี และทับทิม โดยเรียกว่า “รำข้าวหลามปักขิ้นโหนก” ในภาษาอีสาน
ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระบาทสมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระราชทานความสำคัญในการอนุรักษ์วัฒนธรรมและศิลปะการแสดงของไทย โดยให้สถาบันราชภัฏวัดสวนดอกเป็นผู้กำหนดมาตรฐานการแสดงและรับรองการแสดงของรำวงมาตรฐาน
ปัจจุบัน รำวงมาตรฐานเป็นการแสดงที่เป็นส่วนหนึ่งของพิธีลอยกระทง หรืองานบุญ เพื่อแสดงเกียรติแก่พระธาตุ หรือเป็นการแสดงในงานประเพณีต่าง ๆ ทั่วไป และยังเป็นที่นิยมของ
ผู้ชมที่สนใจรำวงมาตรฐานสามารถเข้าชมการแสดงของรำวงมาตรฐานได้ทั่วไป โดยมีสถานที่จัดแสดงหลายแห่งทั่วประเทศ เช่น วัด เทศบาล หรือโบสถ์ต่าง ๆ โดยที่ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใด ๆ เลย
ผู้ที่สนใจสามารถเข้าศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับรำวงมาตรฐานได้ที่สถาบันราชภัฏวัดสวนดอก โดยที่สถาบันนี้จะมีการจัดอบรมและสัมมนาเกี่ยวกับการแสดงรำวงมาตรฐาน รวมถึงการสอนการเล่นเครื่องดนตรีและเทคนิคการแสดงให้แก่นักศึกษาที่สนใจ
รำวงมาตรฐานเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมและประเพณีของไทยที่มีความสวยงามและเป็นเอกลักษณ์ที่น่าประทับใจ ดังนั้น ผู้ที่สนใจควรมาสัมผัสกับความงดงามและความเป็นเอกลักษณ์ของรำวงมาตรฐานด้วยตนเอง
รําวงมาตรฐาน ศิลปะทางการแสดงการร้อง การรำ ของชาวบ้านชายและหญิงนิยมร่ายรำกันเป็นคู่ๆ ในลักษณะของการรำเป็นวงกลม มีเครื่องดนตรีประกอบจังหวัดที่มีจำนวนชิ้นไม่มากและเป็นเครื่องดนตรีที่สามารถหาได้ในท้องถิ่นมาใช้สำหรับให้เกิดเสียงเข้าจังหวะเพลงที่ร่ายรำ วัตถุประสงค์ของการร่ายร่ำเพื่อความสนุกสนาน สร้างความรื่นเริงความสมัครสามัคคีให้มีกิจกรรมร่วมกันของชุมชุนในท้องถิ่นนั้นๆ ซึ่งไม่มีการกำหนดรูปแบบหรือแบบแผนที่ตายตัว เรียกศิลปะทางการแสดงนี้ว่า รำวงมาตรฐาน
รําวงมาตรฐาน 10 เพลง ท่ารํา
รำวงมาตรฐานมีเพลงท่ารำหลายเพลง โดยเป็นเพลงที่ใช้สำหรับท่ารำแต่ละราชสำหรับ เพื่อให้ผู้ร่วมรำเข้าใจและเตรียมตัวให้ถูกต้องตามประเพณีและวัฒนธรรมของแต่ละสำรับ
![ท่ารํารําวงมาตรฐาน เนื้อร้อง เกิดสมัยใด แต่งกายเจ๋ง 10 เพลง! 2 รำวง](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%201200%20800'%3E%3C/svg%3E)
ต่อไปนี้เป็น 10 เพลงท่ารำของรำวงมาตรฐานที่ได้รับความนิยมและเป็นที่รู้จักกันมากที่สุด
- จำปาดะ
- สามสาวตกบั้งไฟ
- จิ๊กกะหลอด
- ตีนตะขาบ
- สลักใบบัวบาน
- ไหว้ครูบา
- ท่าจีน
- ลำตัวเอี่ยว
- ลำใย
- หมู่เพื่อนบ้าน
เพลงท่ารำของรำวงมาตรฐานทุกเพลงมีเนื้อเพลงสวยงามและจังหวะที่น่าสนใจ ทำให้ผู้ที่สนใจท่ารำสามารถร่วมรำได้อย่างมีความสุขและเต็มเปี่ยมด้วยความสนุกสนาน
รําวงมาตรฐาน 10 เพลง
ต่อไปนี้คือ 10 เพลงรำวงมาตรฐานที่ได้รับความนิยมและเป็นที่รู้จักกันมากที่สุด
- พงษ์พักตร์พิมุข
- หมู่บ้านที่รัก
- พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ๔๙
- สามสาวตกบั้งไฟ
- หมู่เพื่อนบ้าน
- ไหว้ครูบา
- ลำใย
- บั้งไฟในหลวง
- ลำตัวเอี่ยว
- หมุ่นสายลม
เพลงทั้ง 10 เพลงนี้เป็นเพลงที่มีความหลากหลายของท่ารำแต่ละราชสำหรับ และเนื้อเพลงสวยงาม มีจังหวะที่น่าสนใจ ทำให้ผู้ฟังและผู้ร่วมรำได้รับความสนุกสนานและความสุขอย่างมาก
ประวัติรําวงมาตรฐาน แบบย่อ
รำวงมาตรฐานเป็นการแสดงศิลปะการรำแบบดั้งเดิมของไทย ได้รับการกำหนดมาตรฐานการแสดงโดยสถาบันราชภัฏวัดสวนดอก กรุงเทพมหานคร และเป็นประเพณีและวัฒนธรรมของประเทศไทยตามพระราชบัญญัติประเพณีและวัฒนธรรม พ.ศ. 2551
ประวัติของรำวงมาตรฐานเริ่มต้นในสมัยอยุธยา เป็นการแสดงทางศาสนาฮินดูของชาวไทย โดยมีการใช้เครื่องดนตรีที่ประกอบไปด้วยฆ้องชัง ระนาด เคมี และทับทิม โดยเรียกว่า “รำข้าวหลามปักขิ้นโหนก” ในภาษาอีสาน
ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระบาทสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ให้ความสำคัญในการอนุรักษ์วัฒนธรรมและศิลปะการแสดงของไทย โดยให้สถาบันราชภัฏวัดสวนดอกเป็นผู้กำหนดมาตรฐานการแสดงและรับรองการแสดงของรำวงมาตรฐาน
ปัจจุบัน รำวงมาตรฐานเป็นการแสดงที่เป็นส่วนหนึ่งของพิธีลอยกระทง หรืองานบุญ เพื่อแสดงเกียรติแก่พระธาตุ หรือเป็นการแสดงในงานประเพณีต่างๆ ทั่วไป และยังเป็นที่นิยมของชาวไทยและชาวต่างชาติที่ต้องการทริปท่องเที่ยว
รําวงมาตรฐาน หมายถึงอะไร
รำวงมาตรฐานหมายถึงการแสดงศิลปะการรำแบบดั้งเดิมของไทยที่ได้รับการกำหนดมาตรฐานการแสดงโดยสถาบันราชภัฏวัดสวนดอก กรุงเทพมหานคร โดยเป็นประเพณีและวัฒนธรรมของประเทศไทยตามพระราชบัญญัติประเพณีและวัฒนธรรม พ.ศ. 2551
![ท่ารํารําวงมาตรฐาน เนื้อร้อง เกิดสมัยใด แต่งกายเจ๋ง 10 เพลง! 3 รําวงมาตรฐาน 01](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%201200%20800'%3E%3C/svg%3E)
รำวงมาตรฐานมีลักษณะการรำและเครื่องดนตรีเฉพาะที่ไม่เหมือนใคร และมีจุดเด่นในการแสดงที่น่าสนใจและมีความสวยงาม ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของวัฒนธรรมไทยและได้รับการประชาสัมพันธ์และนำเสนอไปยังต่างประเทศในทุกๆ โอกาสในการส่งเสริมการท่องเที่ยวและการเผยแพร่วัฒนธรรมไทยให้โลกรู้จัก
รําวงมาตรฐาน การแต่งกาย
การแต่งกายในการแสดงรำวงมาตรฐานมีลักษณะเป็นการแต่งกายโบราณแบบไทย มีความเหมาะสมกับเนื้อหาและบทบาทในการแสดง โดยมักจะใช้ผ้าไหม ผ้าทอ หรือผ้าบาติกาที่มีลวดลายเป็นลายไทย และมีการตกแต่งด้วยปั้นหรือปั้นพลาสติกสีทอง ๆ และเงาเหลือง เพื่อเพิ่มความงดงามและอลังการให้กับการแสดง
นอกจากนั้นยังมีอุปกรณ์เสริมเพิ่มเติมอีกมากมาย เช่น ที่สุดของที่สวยงามที่เป็นเครื่องประดับบนหัว หรือ “มงคลหลวง” ที่ใส่บนหัว ประดับแขน ประดับขา รวมไปถึงอาวุธต่างๆ เช่น ค้อน กระบอง หอก ซ้อน ดาบ เป็นต้น โดยส่วนใหญ่จะทำจากไม้และประดับด้วยโลหะทองและเงิน
การแต่งกายในการแสดงรำวงมาตรฐานเป็นเอกลักษณ์ของวัฒนธรรมไทยและมีความสวยงามและน่าสนใจ จึงได้รับความสนใจและชื่นชอบจากนักท่องเที่ยวและชาวไทยในทุกๆ วัยทั้งชายและหญิง
ท่ารําวงมาตรฐาน 10 ท่า
ต่อไปนี้คือ 10 ท่ารำวงมาตรฐานที่ได้รับความนิยมและเป็นที่รู้จักกันมากที่สุด
- ท่าเรือนเปียก
- ท่าก้ามปู
- ท่าหมุดหมัด
- ท่าสามเหลี่ยม
- ท่าฉลอง
- ท่าเฉียง
- ท่านกลับฝั่ง
- ท่าประทานน้ำ
- ท่ากางเขน
- ท่าสะดุด
ท่ารำวงมาตรฐานมีลักษณะการรำและเครื่องดนตรีเฉพาะที่ไม่เหมือนใคร และมีจุดเด่นในการแสดงที่น่าสนใจและมีความสวยงาม ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของวัฒนธรรมไทยและได้รับการประชาสัมพันธ์และนำเสนอไปยังต่างประเทศในทุกๆ โอกาสในการส่งเสริมการท่องเที่ยวและการเผยแพร่วัฒนธรรมไทยให้โลกรู้จัก
รําวงมาตรฐาน มีกี่ท่า
ท่ารำวงมาตรฐานมีทั้งหมด 12 ท่า ดังนี้
- ท่าเรือนเปียก
- ท่าก้ามปู
- ท่าหมุดหมัด
- ท่าสามเหลี่ยม
- ท่าฉลอง
- ท่าเฉียง
- ท่าสะดุด
- ท่านกลับฝั่ง
- ท่าประทานน้ำ
- ท่ากางเขน
- ท่านั่งเทียน
- ท่าซ้ายหน้า
การเรียนรู้และฝึกฝนการเต้นรำวงมาตรฐานจะต้องเรียนรู้ทั้ง 12 ท่านี้ แต่ในการแสดงจริงๆ อาจไม่จำเป็นต้องนำทุกท่ามาแสดงทั้งหมด แต่จะใช้ท่าที่เหมาะสมกับเนื้อหาและบทบาทในการแสดง
เพลงรำวงมาตรฐาน
ลักษณะของเพลงรำวงมาตรฐาน มีความไพเราะในถ้อยคำและคำสัมผัสของเนื้อเพลง เพลงมุ่งเน้นให้ความสนุกสนาน จังหวะค่อนข้างเร็วพร้อมขยับและเคลื่อนไหวร่างกาย เนื้อเพลงและดนตรีให้ความครื้นเครงรื่นเริงมากเป็นพิเศษ สร้างความปลุกใจทำให้ต้องลุกขึ้นร่ายรำตามจังหวะเพลง เช่น เพลงใกล้เข้าไปอักนิด, เพลงหล่อจริงนะดารา
![ท่ารํารําวงมาตรฐาน เนื้อร้อง เกิดสมัยใด แต่งกายเจ๋ง 10 เพลง! 4 รําวงมาตรฐาน 02](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%201200%20800'%3E%3C/svg%3E)
ประวัติความเป็นมา ของ รำวงมาตรฐาน
รำวงมาตรฐาน พัฒนามาจาก การรำโทน เพราะตามประวัติรำวงมาตรฐานแล้ว นำเครื่องดนตรีที่เรียกว่า “โทน” หรือรู้จักกันอีกชื่อคือ “ตะโพน” เครื่องดนตรีไทยประเภทตี นำมาประกอบการให้จังหวะ เนื่องจากเสียงของการตีโทนให้จังหวะที่ค่อนข้างเร้าใจ ดนตรีมีความสนุก
ในรัฐสมัยของนายกรัฐมนตรีจอมพล ป. พิบูลสงคราม ตรงกับในปีพุทธศักราช 2487 ได้นำศิลปะทางการแสดงรำโทนมาพัฒนาและปรับปรุงให้มีความสำคัญมากขึ้น และมอบหมายให้กรมศิลปากรเป็นผู้รับผิดชอบดูแลให้มีมาตรฐาน จนกลายมาเป็นศิลปะทางการแสดงการร่ายรำและการขับร้องที่มีเอกลักษณ์ประจำชาติไทย สำหรับการจัดงานรื่นเริง การสรรสรรค์ การเข้าค่าย การอบรม หรือการพักเบรกตอนประชุม เป็นต้น
รำวงมาตรฐาน 10 เพลง
![ท่ารํารําวงมาตรฐาน เนื้อร้อง เกิดสมัยใด แต่งกายเจ๋ง 10 เพลง! 5 รําวงมาตรฐาน](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%201200%20675'%3E%3C/svg%3E)
- รําวงมาตรฐาน
เพลงรําวง มาตรฐาน 10 เพลง มีเพลงอะไรบ้าง
- เพลงงามแสงเดือน
- เพลงชาวไทย
- เพลงรำซิมารำ
- เพลงคืนเดือนหงาย
- เพลงดวงจันทร์วันเพ็ญ
- เพลงดอกไม้ของชาติ
- เพลงหญิงไทยใจงาม
- เพลงดวงจันทร์ขวัญฟ้า
- เพลงยอดชายใจหาญ
- เพลงบูชานักรบ
เพลงสำหรับใช้ในการรำวงมาตรฐาน 10 เพลง แบ่งเป็น 2 ประเภทของนาฏศิลป์ไทย นั้นก็ คือ ท่านจมื่นมานิตย์นเรศ (คุณเฉลิม เศวตนันท์) เจ้าหน้าที่ของกรมศิลปากรเป็นผู้ประพันธ์แต่งเนื้อร้อง จำนวน 4 เพลง และท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลย์สงคราม ประพันธ์แต่งเนื้อร้อง จำนวน 6 เพลง
- เพลงงามแสงเดือน ประพันธ์ในนาม ของกรมศิลปากร โดย ท่านจมื่นมานิตย์นเรศ คื
- เพลงชาวไทย ประพันธ์ในนาม ของกรมศิลปากร โดย ท่านจมื่นมานิตย์นเรศ คื
- เพลงรำซิมารำ ประพันธ์ในนาม ของกรมศิลปากร โดย ท่านจมื่นมานิตย์นเรศ คื
- เพลงคืนเดือนหงาย ประพันธ์ในนาม ของกรมศิลปากร โดย ท่านจมื่นมานิตย์นเรศ คื
- เพลงดวงจันทร์วันเพ็ญ ประพันธ์ในนาม ของท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลย์สงคราม
- เพลงดอกไม้ของชาติ ประพันธ์ในนาม ของท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลย์สงคราม
- เพลงหญิงไทยใจงาม ประพันธ์ในนาม ของท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลย์สงคราม
- เพลงดวงจันทร์ขวัญฟ้า ประพันธ์ในนาม ของท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลย์สงคราม
- เพลงยอดชายใจหาญ ประพันธ์ในนาม ของท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลย์สงคราม
- เพลงบูชานักรบ ประพันธ์ในนาม ของท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลย์สงคราม
การแต่งกายรำวงมาตรฐาน
เมื่อการศิลปะการแสดงรำวงมาตรฐานเป็นศิลปะประจำชาติไทยที่ส่วนงานสังคีต ของกรมศิลปากรเป็นผู้ดูแลทำให้เรื่องของการแต่งกายรำวงมาตรฐานต้องมีมาตรฐาน มีการแต่งกายที่สวยงามและการแต่งกายที่มีความเหมาะสมมากยิ่งขึ้น แบ่งการแต่งกายทั้งหมด 4 ประเภท ด้วยกันคือ
ประเภทที่ 1 ลักษณะแบบชาวบ้าน
- ผู้ชาย การแต่งกาย เสื้อคอพวงมาลัย คาดผ้าผูกเอวห้อยชายปล่อยด้านหน้า นุ่งโจงกระเบน
- ผู้หญิง การแต่งกาย ห่มผ้าสไบ คาดเข็มขัดที่เอว นุ่งโจงกระเบน ปล่อยผม บริเวณหูด้านซ้ายประดับด้วยดอกไม้
ประเภทที่ 2 ลักษณะแบบไทยพระราชนิยม
- ผู้ชาย การแต่งกาย เสื้อราชปะแตน นุ่งโจงกระเบน สวมถุงเท้าสีขาว รองเท้าหนังแบบสุภาพ
- ผู้หญิง การแต่งกาย เสื้อลูกไม้ มีสไบพาดบ่าผูกเป็นลักษณะโบบริเวณหัวไหล่ ทิ้งชายไว้ข้างๆลำตัวด้านซ้าย มักมีสีเดียวกับโจงกระเบน คาดเข็มขัดที่เอวบท ใส่สร้อยมุกประดับ
ประเภทที่ 3 ลักษณะแบบสากลนิยม
- ผู้ชาย การแต่งกาย สวมสูท ผูกเน็คไทสีสุภาพ ใส่กางเกงขายาว รองเท้าหนังแบบสุภาพ
- ผู้หญิง การแต่งกาย เสื้อคอกลมแขนทรงกระบอก ใส่กระโปรงป้ายข้าง ยาวกรอมเท้าคัทชู
ประเภทที่ 4 ลักษณะแบบราตรีสโมสร
- ผู้ชาย การแต่งกาย สวมเสื้อพระราชทาน มีผ้าคาดเอวด้านหน้าลักษณะห้อยชาย ใส่กางเกง
- ผู้หญิง การแต่งกาย เสื้อจับเดรปมีชายผ้าห้อยจากบ่าจรดยาวไปทางด้านหลัง เปิดบริเวณไหล่ขวา ใส่กระโปรงยาวจีบหน้านาง เกล้าผมแบบสุภาพ
รําวงมาตรฐาน 10 เพลง ท่ารํา
ท่ารำวงมาตรฐาน ประจำบทร้อง 10 เพลง รวม 17 ท่ารำ
ลักษณะท่าทางของการรำวงมาตรฐาน 10 เพลง ท่ารำ ของผู้ชายและผู้หญิง ท่านคณาจารย์ ผู้ทรงคุณวุฒิของกรมศิลปากร ได้ออกแบบคิดประดิษฐ์ท่ารำวงมาตรฐานให้มีลักษณะที่เป็นแบบแผนท่าทางเดียวกัน ในทิศทางของการรำเป็นวงกลม จุดประสงค์เพื่อนำเอกลักษณ์ทางนาฏศิลป์ของไทยมาแสดงให้แพร่หลายตอนสยามประเทศ และทำให้ประชาชนได้นำเพลงที่มีท่ารำที่มีความอ่อนช้อยสวยงามมาใช้ในการละเล่น
เพลง |
ผู้ชายและผู้หญิง |
ท่าเต้น |
เพลงงามแสงเดือน |
ผู้ชายและผู้หญิง |
ท่าสอดสร้อยมาลา |
เพลงชาวไทย |
ผู้ชายและผู้หญิง |
ท่าชักแป้งผัดหน้า |
เพลงรำซิมารำ |
ผู้ชายและผู้หญิง |
ท่ารำส่าย |
เพลงคืนเดือนหงาย |
ผู้ชายและผู้หญิง |
ท่าสอดสร้อยมาลาแปลง |
เพลงดวงจันทร์วันเพ็ญ |
ผู้ชายและผู้หญิง |
ท่าแขกเต้าเข้ารัง และท่าผาลาเพียงไหล่ |
เพลงดอกไม้ของชาติ |
ผู้ชายและผู้หญิง |
ท่ารำยั่ว |
เพลงหญิงไทยใจงาม |
ผู้ชายและผู้หญิง |
ท่าพรหมสี่หน้า และท่ายูงฟ้อนหาง |
เพลงดวงจันทร์ขวัญฟ้า |
ผู้ชายและผู้หญิง |
ท่าช้างประสานงา ชายท่าจันทร์ทรงกลด |
เพลงยอดชายใจหาญ |
ผู้ชาย |
ท่าจ่อเพลิงกาล |
|
ผู้หญิง |
ท่าชะนีร่ายไม้ |
เพลงบูชานักรบ |
ผู้ชาย |
ท่าจันทร์ทรงกลด, ท่าขอแก้ว |
|
ผู้หญิง |
ท่าขัดจางนาง, ท่าล่อแก้ว |
สำหรับการรำวงมาตรฐาน นำท่าของการรำไทย ที่มีความอ่อนช้อย การจับจีบ การตั้งวง มาใช้ประกอบเพลงรำวงมาตรฐาน 10 เพลง พร้อมท่ารำ ทำให้การรำมีท่ารำที่มีเอกลักษณ์ประจำเพลง ยกตัวอย่างเช่น ท่ารำเพลงงามแสงเดือน คือท่าสอดสร้อยมาลา มีส่วนทำให้ การรำวงเป็นระบำมาตรฐานมากยิ่งขึ้น ทำให้รูปแบบการแสดงมีความน่าสนใจ อย่างพอได้ยินเพลงดอกไม้ของชาติ ทำให้คิดถึงท่ารำยั่ว
นาฏศิลป์ไทย คือ ศิลปะการแสดงที่มีความงดงาม ความอ่อนช้อย ที่อยู่กันประเทศไทยมาหลายยุคหลายสมัย การที่นาฏศิลป์มีความวิจิตร เพราะการจัดองค์ประกอบของนาฏศิลป์ไทยต้องอาศัยผู้มากประสบการณ์ที่บรรจงรังสรรค์ใส่ใจรายละเอียดของทุกขั้นตอน ให้การแสดงนาฏศิลป์ออกมาน่าชื่นชมแก่ผู้พบเห็นโดยทั่วไป
ต้องจัดองค์ประกอบนาฏศิลป์ ดังนี้
เป็นลักษณะท่าทางหรือลีลาของการรำ สีหน้าและแววตา สามารถสื่อสารทางอารมณ์และการดำเนินเรื่องราวที่มีแบบแผน มีความสวยงาม เช่นชุดรำวงมาตรฐานในแต่ละเพลงมีท่าทางการร่ายรำที่ไม่เหมือนกัน
- จังหวะที่ใช้ในการแสดงนาฏศิลป์
สำหรับผู้แสดงต้องใช้ทักษะการฝึกซ้อม การเข้าใจในรายละเอียดของตัวแสดงเพื่อให้การร่ารำสอคล้องกับดนตรี จังหวะที่ใช้ในการแสดง
- เครื่องและวงดนตรีที่ใช้ประกอบการแสดงนาฏศิลป์
การเลือกประเภทของเครื่องหรือวงดนตรี มีความสำคัญต่อการแสดง เนื่องจากวงดนตรีแต่ละชนิดมีการใช้ประกอบการแสดงของประเภทนาฏศิลป์ไทยที่ไม่เหมือนกัน เช่นวงปี่พาทย์, วงมโหรี เป็นต้น
การถ่ายทอดอารมณ์และความรู้สึกของตัวแสดงนาฏศิลป์ เพื่อสื่อสารกับคนดู มีความสำคัญ การใช้เพลงที่มีเนื้อร้องและไม่มีเนื้อร้องมีความแตกต่างกัน
การแต่งหน้าตัวแสดง ตลอดจนเครื่องแต่งกาย เสื้อผ้าที่สวมใส่ เครื่องประดับ ทรงผม เป็นรายละเอียดที่มีความวิจิตร มีความประณีตบรรจง สามารถสร้างความมีเอกลักษณ์ที่งดงามของนาฏศิลป์ไทย เนื่องจากการแต่งกายและการแต่งหน้าของผู้แสดงเป็นการบ่งบอกของบทบาทตัวละคร
รายละเอียดของฉาก หรืออุปกรณ์ที่ใช้ในการแสดงให้เสมือนจริง เป็นองค์ประกอบที่ผู้จัดการแสดงทางนาฏศิลป์ต้องใส่ใจมาก อย่างเช่น ระบำพัด ซึ่งอุปกรณ์ที่จะขาดไม่ได้ คือพัดนั้นเอง
![ท่ารํารําวงมาตรฐาน เนื้อร้อง เกิดสมัยใด แต่งกายเจ๋ง 10 เพลง! 6 รําวงมาตรฐาน](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%201200%20675'%3E%3C/svg%3E)
- รําวงมาตรฐาน
เนื้อเพลงรำวง 10 เพลงรำวงมาตรฐาน
เนื้อเพลงงามแสงเดือน
งามแสงเดือนมาเยือนส่องหล้า งามใบหน้าเมื่ออยู่วงรำ
เราเล่นกันเพื่อสนุก เปลื้องทุกข์วายระกำ
ขอให้เล่นฟ้อนรำ เพื่อสามัคคีเอย
เนื้อเพลงชาวไทย
ชาวไทยเจ้าเอ๋ย ขออย่าละเลยในการทำหน้าที่
การที่เราได้เล่นสนุก เปลื้องทุกข์สบายอย่างนี้
เพราะชาติเราได้เสรี มีเอกราชสมบูรณ์
เราจึงควรช่วยชูชาติ ให้เก่งกาจเจิดจำรูญ
เพื่อความสุขเพิ่มพูน ของชาวไทยเราเอย
เนื้อเพลงรำซิมารำ
รำมาซิมารำ เริงระบำกันให้สนุก
ยามงานเราทำงานกันจริง ๆ ไม่ละไม่ทิ้งจะเกิดเข็ญขุก
ถึงยามว่างเราจึงรำเล่น ตามเชิงเช่นเพื่อให้สร่างทุกข์
ตามเยี่ยงอย่างตามยุค เล่นสนุกอย่างวัฒนธรรม
เล่นอะไรให้มีระเบียบ ให้งามให้เรียบจึงจะคมขำ
มาซิมาเจ้าเอ๋ยมาฟ้อนรำ มาเล่นระบำของไทยเราเอย
เนื้อเพลงคืนเดือนหงาย
ยามกลางคืนเดือนหงาย เย็นพระพายโบกพริ้วปลิวมา
เย็นอะไรก็ไม่เย็นจิต เท่าเย็นผูกมิตรไม่เบื่อระอา
เย็นร่มธงไทยปกไปทั่วหล้า เย็นยิ่งน้ำฟ้ามาประพรมเอย
เนื้อเพลงดวงจันทร์วันเพ็ญ
ดวงจันทร์วันเพ็ญ ลอยเด่นอยู่ในนภา
ทรงกลดสดสี รัศมีทอแสงงามตา
แสงจันทร์อร่าม ฉายงามส่องฟ้า
ไม่งามเท่าหน้า นวลน้องยองใย
งามเอยแสงงาม งามจริงยอดหญิงชาติไทย
งามวงพักตร์ยิ่งดวงจันทรา จริตกิริยานิ่มนวลละไม
วาจากังวาน อ่อนหวานจับใจ
รูปทรงสมส่วน ยั่วยวนหทัย
สมเป็นดอกไม้ ขวัญใจชาติเอย
เนื้อเพลงดอกไม้ของชาติ
ขวัญใจดอกไม้ของชาติ งามวิลาศนวยนาดร่ายรำ
เอวองค์อ่อนงาม ตามแบบนาฏศิลป์
ชี้ชาติไทยเนาว์ถิ่น เจริญวัฒนธรรม
งามทุกสิ่งสามารถ สร้างชาติช่วยชาย
ดำเนินตามนโยบาย สู้ทนเหนื่อยยากตรากตรำ
เนื้อเพลงหญิงไทยใจงาม
เดือนพราว ดาวแวววาวระยับ
แสงดาวประดับ ส่งให้เดือนงามเด่น
ดวงหน้า โสภาเพียงเดือนเพ็ญ
คุณความดีที่เห็น เสริมให้เด่นเลิศงาม
ขวัญใจ หญิงไทยส่งศรีชาติ
รูปงามพิลาศ ใจกล้ากาจเรืองนาม
เกียรติยศ ก้องปรากฏทั่วคาม
หญิงไทยใจงาม ยิ่งเดือนดาวพราวแพรว
เนื้อเพลงดวงจันทร์ขวัญฟ้า
ดวงจันทร์ขวัญฟ้า ชื่นชีวาขวัญพี่
จันทร์ประจำราตรี แต่ขวัญพี่ประจำใจ
ที่เทิดทูนคือชาติ เอกราชอธิปไตย
ถนอมแนบสนิทใน คือขวัญใจพี่เอย
เนื้อเพลงยอดชายใจหาญ
โอ้ยอดชายใจหาญ ขอสมานไมตรี
น้องขอร่วมชีวี กอร์ปกรณีกิจชาติ
แม้สุดยากลำเค็ญ ไม่ขอเว้นเดินตาม
น้องจักสู้พยายาม ทำเต็มความสามารถ
เนื้อเพลงบูชานักรบ
น้องรักรักบูชาพี่ ที่มั่นคงที่มั่นคงกล้าหาญ
เป็นนักสู้เชี่ยวชาญ สมศักดิ์ชาตินักรบ
น้องรักรักบูชาพี่ ที่มานะที่มานะอดทน
หนักแสนหนักพี่ผจญ เกียรติพี่ขจรจบ
น้องรักรักบูชาพี่ ที่ขยันที่ขยันกิจการ
บากบั่นสร้างหลักฐาน ทำทุกด้านทำทุกด้านครันครบ
น้องรักรักบูชาพี่ ที่รักชาติที่รักชาติยิ่งชีวิต
เลือดเนื้อพี่พลีอุทิศ ชาติยงอยู่ยงอยู่คู่พิภพ
![ท่ารํารําวงมาตรฐาน เนื้อร้อง เกิดสมัยใด แต่งกายเจ๋ง 10 เพลง! 7 นาฏศิลป์ไทยมีกี่ประเภท](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%201200%20675'%3E%3C/svg%3E)
นาฏศิลป์ไทยมีกี่ประเภท
สำหรับนาฏศิลป์ของไทยสามารถแบ่งออกเป็นประเภทของนาฏศิลป์ที่ใช้ในรูปแบบของการแสดงได้จำนวน 5 ประเภทใหญ่ๆ คือ รำ, ระบำ, โขน, ละคร, การแสดงพื้นเมือง
- รำ หมายถึง ศิลปะทางการแสดงที่มุ่งเน้นทางท่าของการร่ายรำ ความอ่อนช้อย จะเป็นการรำในเพลงบรรเลง เพลงขับร้อง เพลงช้า เพลงเร็ว แบ่งเป็น 3 ชนิด
- การรำเดี่ยว เช่น การรำฉุยฮายพราหมณ์
- การรำคู่ เช่น รำเมขลาและการรำรามสูร, พระรามตามกวาง
- การรำหมู่ เช่น ท่ารำวงมาตรฐาน, เพลงรำโทน
- ระรำ หมายถึง ศิลปะทางการแสดงที่มีความพร้อมเพรียงกันของการรำหมู่คณะ ไม่การดำเนินเรื่องราว มีลีลาท่าทางที่สวยงาม ความงดงามของเครื่องแต่งกาย เช่นระบำเทพบรรเลง ระบำกฤดาภินิหาร
- โขน หมายถึง ศิลปะทางการแสดงประเภทของนาฏศิลป์ชั้นสูงที่มีเอกลักษณ์เฉพาะของการสวมหัวโขน เป็นการรำไทยที่มีลีลาท่าทางไปตามบทพากย์และบทเจรจา มีความเฉพาะของชื่อเครื่องดนตรีคือวงปี่พาทย์ นิยมนำโขนมาจัดการแสดงในงานพิธีสำคัญต่างๆ
- ละคร หมายถึง ศิลปะทางการแสดงการร่ายรำที่มีการดำเนินเรื่องราว มีวิวัฒนาการมาจากการเล่านิทาน มีเอกลักษณ์ของแต่ละบทละคร ท่าทางการรำ นำบทร้อง ทำนองเพลง วงดนตรีมาใช้ประกอบในการแสดงละคร แบ่งเป็นละครใน เช่น อิเหนา พระสุธน ละครนอก เช่น การแสดงโนราชาตรี
- การแสดงพื้นเมือง หมายถึง ศิลปะทางการแสดงในท้องถิ่นนั้นๆ มีทางการร่ายรำ ระบำ การเล่นเครื่องดนตรี การร้องและบรรเลง เช่น การแสดงพื้นเมือง 4 ภูมิภาค
เครื่องดนตรีพื้นเมือง 4 ภาค
- ภาคเหนือ เครื่องดนตรีพื้นบ้าน เช่น ซอ ซึง การแสดงร่ายรำ เช่น การฟ้อนเล็บ ฟ้อนเทียน เป็นต้น
- ภาคกลาง เครื่องดนตรีพื้นบ้าน เช่น กลองยาว กลองโทนหรือตะโพนซึ่งใช้เป็นเครื่องดนตรีรำวงมาตรฐาน เนื่องจากตามประวัติความเป็นมาของรำวงมาตรฐานแล้ว ท่ารำและเครื่องดนตรีรำวงมาตรฐานหลักๆที่ใช้ในการแสดงร่ายรำคือ กลองโทนหรือตะโพนนั้นเอง และจึงนำศิลปะของการรำไทย มาประดิษฐ์ออกแบบให้มีแบบแผนของรำวงมาตรฐาน 10 เพลง และท่ารำที่มีเอกลักษณ์ของการรำวงที่แตกต่างจากต้นแบบของเพลงรำโทน ซึ่งเป็นการแสดงของพื้นเมืองภาคกลาง
- ภาคอีสาน เครื่องดนตรีพื้นบ้าน เช่น แคน พิณ การแสดงร่ายรำ เช่น การแสดงโปงลาง หมอลำและเซิ้ง
- ภาคใต้ เครื่องดนตรีพื้นบ้าน เช่น ทับ แตระ การแสดงร่ายรำ เช่น การแสดงโนรา หนังตะลุง
ความสำคัญของนาฏศิลป์ไทย
สำหรับประเทศไทยที่มีความเจริญรุ่งเรืองทางด้านศิลปะทุกแขนง มีความงดงามด้านทางภาษา การแต่งกายด้วยชุดไทยโบราณที่มีความสวยงามมาก มีวรรณคดีไทยที่สร้างสรรค์สอดแทรกวัฒนธรรมและความเป็นอยู่ของไทยทุกยุคทุกสมัย มีงานจิตกรรม งานสถาปัตยกรรมที่มีความสวยงดงาม ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของชนชาติไทยที่ไม่เคยมีที่ใดในอารยประเทศของโลกใบนี้ ทำให้หลอมรวมเกิดเป็นความสำคัญ การสร้างขวัญและกำลังใจให้กับบ้านเมืองก่อให้เกิดความเจริญงดงามมากขึ้น
![ท่ารํารําวงมาตรฐาน เนื้อร้อง เกิดสมัยใด แต่งกายเจ๋ง 10 เพลง! 8 รําวงมาตรฐาน](data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%201200%20675'%3E%3C/svg%3E)
- รําวงมาตรฐาน
ซึ่งในเรื่องของความสำคัญของนาฏศิลป์ไทย เป็นเครื่องเชิดชูและเป็นดุจดั่งการเป็นหน้าเป็นตาของเรื่องความอ่อนช้อย ความสง่างาม มีความเป็นหนึ่งในโลก ดั่งจะเห็นได้จากเมื่อมีแขกมาเยี่ยมบ้านเมือง หรือมีงานพระราชพิธีสำคัญต่างๆ การแสดงนาฏศิลป์ไทย จะถูกบรรจุอยู่ในพิธีการนั้นอยู่เสมอๆ
จากประวัติของรำวงมาตรฐาน และประวัติเพลงรำวงมาตรฐาน เป็นเครื่องแสดงถึงวิวัฒนาการของศิลปะการแสดงที่ควรอนุรักษ์และรักษาไว้ เป็นการแสดงทางนาฏศิลป์ที่สร้างความบันเทิง สร้างความเริงรื่น และความสนุกสนานของการร่ายรำ ได้ถูกออกแบบให้อยู่ในระดับมาตรฐานที่มีความสอดคล้องกับเนื้อหาของบทเพลง
จึงไม่แปลกใจเลยที่นำการแสดงรำวงมาตรฐานมาสร้างความสันทนาการในกิจกรรมต่างๆ และเป็นที่ชื่นชอบของผู้เข้าร่วมกิจกรรม ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ เพราะมนต์เสน่ห์ของรำวงมาตรฐาน คือการแสดงออกถึงรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ความมีมารยาท ความความสามัคคี การกล้าแสดงออกของกิจกรรมศิลปะร่ายรำวงมาตรฐาน จึงควรสืบทอดศิลปะทางนาฏศิลป์ให้คงอยู่คู่กับประเทศไทยตลอดไป
คำค้น:10เพลง 10เพลงท่ารํา การ์ตูน เพลง มีกี่เพลง 10เพลงท่ารําเนื้อเพลง 10เพลงและท่ารํา มีทั้งหมดกี่เพลง เนื้อเพลง เนื้อเพลงชาวไทย ท่ารํา เพลงรํามาซิมารํา 10เพลง มีกี่ท่ารํา การแต่งกาย ท่ารํา10เพลง 10เพลงท่ารํา รําโทน ชุดแต่งกาย4แบบ 10เพลงเนื้อเพลง เครื่องดนตรี เครื่องดนตรี วงดนตรีที่ใช้ประกอบการแสดง เพลง10เพลง เพลง การแสดงรําคู่เพลงชาวไทยใช้ท่ารํา ท่ารําการ์ตูน 10เพลงท่ารำ ท่ารํา10เพลง 10เพลงกี่ท่ารํา ภาษาอังกฤษ เพลงดวงจันทร์ขวัญฟ้า เนื้อเพลง10เพลง ข้อสอบนาฏศิลป์ม.3 10เพลงท่ารำ 10เพลงพร้อมท่ารํา 10เพลงเนื้อเพลง ผู้ประพันธ์คําร้อง ดนตรีประกอบการแสดง เนื้อเพลง ประวัติ เพลงท่ารํา มีกี่เพลงกี่ท่ารํา i ท่ารําเพลงชาวไทย 10เพลงมีอะไรบ้าง เพลงหญิงไทยใจงาม ผู้ประพันธ์เนื้อเพลง
เครองแตงกาย รำวงมาตรฐานเปนศลปะทตองศกษาและควรรำใหเปน สำหรบการแตงกายนนผแสดงรำวงมาตรฐานสามารถแยกได
บทความแนะนำ หมวดหมู่: วัยรุ่น
จำนวนคอมเมนต์ของโพสต์ ID 165855: 99